
Η νέα γαστροταβέρνα που μπήκε με το δεξί, έναντι από το Δημαρχείο Στροβόλου, περί τα μέσα του Μάη, έκανε πολύ κρότο. Πρόλαβε ήδη να γίνει από εκείνες τις ταβέρνες που ακούς συνεχώς από φίλους, γνωστούς και συναδέλφους τις γνωστές ερωτήσεις: Πήγες;… Έκλεισες;… Βρήκες τραπέζι;… Κι εμείς που πήγαμε, σε ενημερώνουμε πως στο Άμα Λάχει δεν πας… άμα λάχει. Το κάνεις να λάχει! Το προγραμματίζεις. Τηλεφωνάς μέρες πριν και κλείνεις τραπέζι. Γιατί διαφορετικά, το πιθανότερο είναι να φύγεις με την υπόσχεση ότι θα ξαναπροσπαθήσεις.
Πίσω από το εγχείρημα βρίσκεται ο Κωνσταντίνος, ένας άνθρωπος που υπηρέτησε, παρόλο το νεαρό της ηλικίας του, για χρόνια την εστίαση τόσο στην Κύπρο όσο και στη Γερμανία. Επέστρεψε στην πατρίδα, δημιούργησε πρώτα μια επιτυχημένη εταιρεία catering και τώρα έκανε πραγματικότητα το δεύτερό του όνειρο. Μια ταβέρνα με χαρακτήρα, που πατά γερά στην κυπριακή παράδοση και στις οικογενειακές συνταγές, χωρίς όμως να εγκλωβίζεται στα τετριμμένα.
Όταν φτάσαμε, τόσο η όμορφη βεράντα όσο και ο εσωτερικός χώρος έσφυζαν από ζωή. Παρέες, οικογένειες, ποτήρια που τσούγκριζαν, πιάτα που έφευγαν ασταμάτητα από την κουζίνα, που φάνταζαν όλα τους φτιαγμένα με αγάπη και προσοχή. Ένα σκηνικό που δεν στήνεται για τις ανάγκες μιας φωτογραφίας. Είναι η καθημερινότητά του πλέον.
Η αγάπη του ιδιοκτήτη για το κρασί φαίνεται από την πρώτη κιόλας ματιά. Εξάλλου, κυριαρχεί και με κεφαλαία γράμματα κάτω από την επωνυμία του μαγαζιού. MEZE – WINE – CHARCOAL. Η λίστα του είναι προσεγμένη, με την Κύπρο και την Ελλάδα να κρατούν τα πρωτεία, τις γηγενείς ποικιλίες να πρωταγωνιστούν, εμπλουτισμένη μάλιστα με αρκετές ετικέτες που δύσκολα θα συναντήσεις αλλού. Εμείς πάντως επιλέξαμε μια Μωροκανέλα, τίμια και αρωματική, που συνόδευσε ιδανικά όσα γευστικά και όμορφα θα ακολουθούσαν στον άκρως περιεκτικό μεζέ της γαστροταβέρνας.
Ο μεζές κατέφθασε και αμέσως καταλάβαμε πως δεν πρόκειται για ακόμη μία αντιγραφή κάποιου πετυχημένου μοντέλου. Έχει δική του προσωπικότητα. Σέβεται την κυπριακή παράδοση, αλλά παρουσιάζεται με φροντίδα και αισθητική, χωρίς υπερβολές.
Τα πρώτα μικρά μπολάκια γέμισαν το τραπέζι με ταχίνι, δροσερό τζατζίκι, ψιλοκομμένο παντζάρι, χούμους, πρόβειο γιαούρτι, αρωματικό ταμπουλέ και ανάμεικτη σαλάτα με φέτα. Δίπλα τους, σπιτικό ψωμί, ψητές ελιές και ένα γλυκοφάγωτο, καλοψημένο κρεμμύδι που εξαφανίστηκε πριν καλά καλά το αντιληφθούμε.




Η συνέχεια με παστίτσιο από “σπίτι” που θύμιζε κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι, αλλά και γεμιστά κρεμμύδια — τα γνωστά μας ψεύτικα ή ορφανά — ενώ τα φασόλια γίγαντες ήταν σωστά χυλωμένα και γεμάτα γεύση.


Για τις πατάτες έχω να καταθέσω κάτι πολύ απλό. Αν δεν είχα ήδη μπροστά μου όλα όσα θα ακολουθούσαν, πολύ πιθανόν να ζητούσα δεύτερη μερίδα. Λεπτοκομμένες, με τη φλούδα τους, τραγανές εξωτερικά και αφράτες μέσα. Το χαλούμι τεμπούρα πέτυχε ακριβώς αυτό που ζητάς από ένα τηγανητό τυρί. Ελαφρώς τραγανό περίβλημα, χωρίς ίχνος λαδίλας και σωστό λιώσιμο στο εσωτερικό. Τα λαχανικά σχάρας, τέλος, ήρθαν να θυμίσουν πως ακόμη και τα πιο απλά μπορούν να ξεχωρίσουν.

Στα κάρβουνα το επίπεδο ανέβηκε ακόμη περισσότερο. Το μπούτι κοτόπουλου χωρίς κόκαλο είχε εξαιρετικό ψήσιμο και ζουμερή σάρκα, όμως τα μεγαλύτερα εύσημα θα τα δώσω στο χοιρινό σουβλάκι. Από τα καλύτερα που δοκιμάσαμε τους τελευταίους μήνες, με άριστη πρώτη ύλη και ψήσιμο που σεβόταν το κρέας. Πολύ καλή και η σπιτική σεφταλιά, όπως και το παραδοσιακό κρασάτο λουκάνικο, γεμάτο αρώματα και νοστιμιά.


Κι εκεί που θεωρείς ότι ο μεζές ολοκληρώθηκε, φτάνει στο τραπέζι το ξεψαχνισμένο αρνίσιο μπούτι, σιγομαγειρεμένο για περισσότερες από δεκαέξι ώρες, πάνω σε βελούδινο ρέσι. Ένα πιάτο που κουβαλά μνήμες από πανηγύρια χωριών, γάμους και οικογενειακές γιορτές. Από εκείνα που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Μόνο μια καλή μπουκιά.

Και βέβαια, δεν θα μπορούσε να λείπει το γλυκό. Το γαλακτομπούρεκο της μαμάς έκλεισε ιδανικά το τραπέζι. Φρεσκοψημένο, με τραγανό φύλλο, βελούδινη κρέμα και σιρόπι τόσο όσο. Ακριβώς όπως πρέπει.

Εν κατακλείδι, το Άμα Λάχει δεν προσπαθεί να ανακαλύψει ξανά την κυπριακή ταβέρνα. Παίρνει όμως ό,τι αγαπήσαμε σε αυτήν, το φροντίζει, το εκτελεί με συνέπεια και το παρουσιάζει με χαρακτήρα. Και αυτό, τελικά, είναι που κάνει τη διαφορά. Δεν είναι τυχαίο που μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να γίνει ένα από τα πιο πολυσυζητημένα νέα στέκια του Στροβόλου. Εμείς, πάντως, ξέρουμε ήδη πως θα επιστρέψουμε. Αλλά όχι… άμα λάχει. Θα κλείσουμε τραπέζι εγκαίρως.
Λεωφόρος Στροβόλου 95, Στρόβολος 2020
99 249924

Η νέα γαστροταβέρνα που μπήκε με το δεξί, έναντι από το Δημαρχείο Στροβόλου, περί τα μέσα του Μάη, έκανε πολύ κρότο. Πρόλαβε ήδη να γίνει

Μπαίνεις στην κάβα και στέκεσαι μπροστά σε δύο μπουκάλια κρασί. Ίδια ποικιλία, ίδια περίπου τιμή, οι περιγραφές σε κερδίζουν και στα δύο. Το ένα όμως

Η Pirasmos Productions επιστρέφει αυτό το καλοκαίρι με τη νέα θεατρική κωμωδία «Μια Νύχτα στον Παράδεισο», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Λώρη Λοϊζίδη. Μια σύγχρονη, ανατρεπτική

Παραγγελία freddo cappuccino με 7 αιτήματα. Μην το σηκώσουν μόδα και οι άλλοι μισοί. Σας γράφω ως ένας απλός barista που εργάζεται σε μεγάλη αλυσίδα καφέ. Δεν ζητώ συμπόνια. Μόνο

Το πολυβραβευμένο Pralina Experience παρουσίασε πρόσφατα το ολοκαίνουργιο μενού του και ήδη έχει κλέψει τις εντυπώσεις. Οι λόγοι είναι πολλοί: μια νέα γαστρονομική προσέγγιση με
