Στον 7ο ουρανό του Balza, η μαγεία είναι αλλιώς. Το επισκεφθήκαμε κι εφέτος και μείναμε…

Μια θεϊκή ταράτσα στο 7ο, η Λευκωσία κι ακόμη παραπέρα, από ψηλά, αέναο, δροσερό αεράκι, τρία ινσταγκραμικά μπαράκια για κορυφαία κοκτέιλ, γαστρονομία διά χειρός Άγγελου Μπακόπουλου και ένας ορεξάτος D.J συνθέτουν μόνο κάποια από τα μυστικά της απόλυτης επιτυχίας του πρωτευουσιάνικου Balza.

Μπήκε κι εφέτος στην εαρινή σεζόν σαφώς ανανεωμένο, ακόμη πιο εντυπωσιακό και με μια διάθεση να ανεβάσει τον πήχη λίγο ψηλότερα από εκεί που τον άφησε πέρσι. Και αν κάτι μας έμεινε από τη φετινή μας επίσκεψη, είναι πως το Balza δεν επαναπαύεται ούτε στη θέα του, ούτε στη φήμη του, ούτε στο γεγονός ότι αποτελεί ήδη ένα από τα πιο πολυσυζητημένα rooftop στέκια της πρωτεύουσας και όχι μόνο.

Ένα έχω να σου πω και κράτα το καλά! Αν έχεις την ευχέρεια χρόνου, ανέβα λίγο πριν δύσει ο ήλιος. Μπορεί να έχεις μάθει να λες τα ωραιότερα λόγια για τα ηλιοβασιλέματα βλέποντας τη θάλασσα, όμως θα λατρέψεις κι αυτό που εκτυλίσσεται εδώ πάνω, βλέποντας τον ήλιο να χάνεται αργά στο βάθος του ορίζοντα, εκεί όπου η οροσειρά του Πενταδακτύλου σβήνει πίσω από τα ψηλά κτίρια της πρωτεύουσας. Η Πλατεία Ελευθερίας αποκτά χρυσαφένιες αποχρώσεις, οι πρώτοι φωτισμοί κάνουν την εμφάνισή τους και η Λευκωσία μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια σου.

Ο χώρος πήρε την ανιούσα και φέτος, με πολλές όμορφες προσθήκες και σημαντικότερη ίσως την ανύψωση του κεντρικού του μέρους, έτσι ώστε όπου και αν κάθεσαι, τα πλάνα να είναι ακόμη πιο μαγευτικά. Τα τρία μπαρ αποτελούν πλέον μικρούς προορισμούς από μόνα τους, ενώ η ατμόσφαιρα μεταμορφώνεται ανάλογα με το πώς επιθυμείς να ζήσεις τη βραδιά σου. Είτε ανέβεις για ένα ολοκληρωμένο δείπνο, είτε για ένα μικρό τσίμπημα και ένα cocktail, είτε απλώς για να απολαύσεις τις μουσικές επιλογές και τη θέα, το Balza καταφέρνει να γίνεται κάθε φορά αυτό ακριβώς που χρειάζεσαι.

Μέρα καθημερινή και αντιλαμβάνεσαι γρήγορα πόσο τυχερός υπήρξες που φρόντισες να εξασφαλίσεις εγκαίρως την κράτησή σου. Σιγά σιγά γεμίζουν τα πάντα. Τα τραπέζια, οι θέσεις γύρω από τα μπαρ, οι καναπέδες με θέα προς τη φωτισμένη πόλη. Ένας κόσμος που απολαμβάνει πραγματικά αυτή την ολιστική εμπειρία που προσφέρει το Balza, επιβεβαιώνοντας πως η πρωτεύουσα έχει πλέον το δικό της σημείο αναφοράς ψηλά στον έβδομο “ουρανό”.

Ο DJ επί τω έργω, να συνοδεύει διακριτικά τις πρώτες γουλιές και τις πρώτες κουβέντες της βραδιάς, ανεβάζοντας τα ντεσιμπέλ όσο περνά η ώρα, πάντοτε όμως με σεβασμό προς τους συνδαιτυμόνες του χώρου. Η μουσική εδώ δεν λειτουργεί ποτέ ανταγωνιστικά προς τη γαστρονομική εμπειρία. Αντιθέτως, γίνεται μέρος της. Και όσο νυχτώνει, τα πάντα αλλάζουν. Ο χώρος, τα φώτα, η τεράστια οθόνη προβολών, η φωτισμένη Λευκωσία και οι αντανακλάσεις των ψηλών κτιριών δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.

Ξεκίνημα με cocktails….. και το επίπεδο ανεβαίνει αμέσως ψηλά. Το Malfy Coast, με Malfy Limone Gin, αγγούρι και elderflower, ήταν δροσερό και αρωματικό όσο έπρεπε για να ανοίξει ιδανικά την αυλαία. Το 50 Shades of Passion, με Grey Goose, passion fruit και βανίλια, κινήθηκε σε πιο βελούδινα μονοπάτια, ενώ το Black Kiss με vodka αρωματισμένη με butterfly tea, ροδάκινο, κεράσι και νότες bubble gum απέδειξε πως τα cocktails του Balza εξακολουθούν να διαθέτουν προσωπικότητα και χαρακτήρα. Ακόμη και το gin mocktail της παρέας στάθηκε επάξια δίπλα στα υπόλοιπα δημιουργήματα του bar team.

Η Μαλαγουζιά του 2025 από το Κτήμα Άλφα στα ποτήρια μας, για να συναντήσει τα πρώτα πιάτα του πολυβραβευμένου Άγγελου Μπακόπουλου, ο οποίος συνεχίζει να υπογράφει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και δημιουργικές κάρτες της πρωτεύουσας, έχοντας ως συνοδοιπόρο του στην κουζίνα τον lead chef Ξενοφών Σταυρόπουλο.

Το ψωμί στη σχάρα με οργανικό ελαιόλαδο και emulsion ελιάς έκανε το πιο γευστικό ξεκίνημα, ενώ η τυροκαυτερή με χαρίσσα, καπνιστό χαλαπένιο, sherry και γιαούρτι, κέρδισε από νωρίς πολλούς πόντους με τις καλοζυγισμένες εντάσεις και την ευγενική, πικάντικη επίγευσή της.

Η σαλάτα παντζάρι, με βατόμουρο, πράσινα φασολάκια, παλαιωμένο βαλσάμικο και μους κατσικίσιου τυριού, ισορρόπησε ιδανικά ανάμεσα στη γλύκα, την οξύτητα και τη φρεσκάδα, αποδεικνύοντας πως ακόμη και οι πιο απλές πρώτες ύλες μπορούν να μετατραπούν σε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον όταν βρεθούν στα σωστά χέρια.

Τα στρείδια εμφανίστηκαν σε δύο διαφορετικές εκδοχές και άφησαν εξαιρετικές εντυπώσεις. Η πρώτη, με tiger milk, μυρωδικά και λάιμ, ήταν δροσερή, αιχμηρή και γεμάτη ένταση. Η δεύτερη, η εκδοχή του Balza με πορτοκάλι, τσίλι και λεμονόχορτο, κινήθηκε σε πιο αρωματικά μονοπάτια και απέδειξε ξανά και ξανά πώς ο Άγγελος και η ομάδα του δεν φοβούνται να παίξουν με τις αντιθέσεις.

Το carpaccio τόνου, με οργανικό ελαιόλαδο, άνθος αλατιού, wasabi και μαύρο ξύδι, ήταν υπόδειγμα καθαρής γεύσης και εξαιρετικής πρώτης ύλης, ενώ τα gyoza σπανακιού αποτέλεσαν ίσως την πιο δημιουργική αναφορά της βραδιάς, δακτυλοδείχνοντας τα παραδοσιακά σπανακοπιτάκια που όλοι αγαπάμε. Το yuzu, το λεμόνι και το λάδι άνηθου δημιούργησαν μια απρόσμενα γνώριμη αλλά ταυτόχρονα καινούργια εμπειρία.

Το ψητό καλαμάρι, κομμένο σε λεπτές λωρίδες, παρέα με μαριναρισμένο φινόκιο, relish ντομάτας και σάλτσα carbonara, ήταν από εκείνα τα πιάτα που σε κάνουν να σηκώνεις το βλέμμα προς τους συνδαιτυμόνες σου και να ανταλλάσσεις σιωπηλά νεύματα επιδοκιμασίας.

Στα κυρίως, το ριζότο γαρίδας με σαφράν κέρδισε πολλούς γαστρονομικούς πόντους. Οι γαρίδες σχάρας κρατούσαν εξαιρετικό δάγκωμα, το καλαμπόκι πρόσθετε γλύκα, το passion fruit έφερνε τη δική του εξωτική οξύτητα και το σαφράν ένωνε τα πάντα σε ένα ιδιαίτερα κομψό σύνολο.

Ο Josper ανέλαβε ακολούθως δράση. Το Iberico Secreto skewer με πάστα harissa, δεντρολίβανο και μαρμελάδα από τσίλι και κρεμμύδι είχε χαρακτήρα, ένταση και υπέροχη ισορροπία ανάμεσα στη γλύκα και το κάπνισμα, ενώ το striploin steak των 350 γραμμαρίων, αρωματισμένο απλά με θυμάρι και άνθος αλατιού, απέδειξε πως όταν η πρώτη ύλη είναι κορυφαία, η απλότητα αποτελεί πάντοτε την ασφαλέστερη διαδρομή.

Και δίπλα τους, οι baby πατάτες στη θράκα. Ένα συνοδευτικά που τελικά μόνο συνοδευτικό δεν είναι. Άψογο ψήσιμο, υπέροχο δάγκωμα και εκείνο το ουμάμι της σχάρας που σε κάνει να απλώνεις το χέρι για ακόμη μία και ακόμη μία.

Το φινάλε ανήκε δικαιωματικά στα επιδόρπια. Το ρυζόγαλο ήταν χωρίς υπερβολή ένα από τα πιο δημιουργικά γλυκά που δοκιμάσαμε φέτος. Ένα ταξίδι ανάμεσα στις μνήμες της παιδικής ηλικίας και στο μέλλον του παραδοσιακού αυτού γλυκού, με λευκή και μαύρη σοκολάτα, tonka και φρούτα του δάσους να συνθέτουν ένα πραγματικά ξεχωριστό αποτέλεσμα.

Το Lila Pause, με φράουλα, γιαούρτι, λευκή σοκολάτα, μαρέγκα και βασιλικό, έφερε στο τραπέζι όλη τη δροσιά του καλοκαιριού, αφήνοντας στο στόμα μια επίγευση που διαρκεί και διαρκεί και διαρκεί….

Φεύγοντας, η Λευκωσία είχε πλέον φωτιστεί ολόκληρη κάτω από τα πόδια μας. Ο DJ είχε ανεβάσει ακόμη λίγο την ένταση, τα cocktails συνέχιζαν να καταφθάνουν στα γεμάτα τραπέζια και το δροσερό αεράκι του έβδομου ορόφου θύμιζε διαρκώς γιατί το Balza εξακολουθεί να βρίσκεται τόσο ψηλά στις προτιμήσεις του κοινού της πρωτεύουσας.

Και αν με ρωτήσεις αν αξίζει να το επισκεφθείς ξανά, η απάντηση είναι απλή.

Στον έβδομο ουρανό του Balza, η μαγεία εξακολουθεί να είναι αλλιώς.

Μέγαρο Χατζησάββα

Λεωφόρος Ευαγόρου 2, 7ος όροφος, Λευκωσία

22 253232