CERA. Το all day ιταλικό spot της Κάτω Πάφου που έχει βάλει ολόκληρη την πόλη σε γραμμή αναμονής (Also in English)

Κάποτε, για να φας πραγματικά καλή, ναπολιτάνικη πίτσα, έπρεπε να μπεις σε αεροπλάνο. Σήμερα, αρκεί να βρεθείς στο παραλιακό μέτωπο της Κάτω Πάφου. Εκεί ακριβώς όπου ξεκινά η πεζοδρομημένη βόλτα δίπλα στη θάλασσα, το CERA κατάφερε μέσα σε μόλις έναν χρόνο λειτουργίας να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από ένα ακόμη ιταλικό εστιατόριο. Έγινε σημείο συνάντησης. Έγινε συνήθεια. Έγινε η διεύθυνση που θα σου δώσει ο φίλος σου όταν τον ρωτήσεις πού έφαγε τελευταία και έμεινε με το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.

Το γωνιακό του σημείο χαρίζει απλόχερα θέα στο γαλάζιο της Μεσογείου, όμως η αλήθεια είναι πως πολύ γρήγορα το βλέμμα σου θα εγκαταλείψει τη θάλασσα και θα καρφωθεί στο εσωτερικό του μαγαζιού. Στον μεγάλο φούρνο που δεσπόζει σαν πρωταγωνιστής, στην ανοιχτή κουζίνα που δουλεύει ασταμάτητα, στα ζυμάρια που ανοίγονται με μαεστρία και στις πίτσες που μπαινοβγαίνουν στις φλόγες, σκορπώντας αρώματα που κάνουν την αναμονή σχεδόν βασανιστική.

Ο χώρος είναι σύγχρονος, φωτεινός και κοσμοπολίτικος. Ξύλο, χάλκινα στοιχεία, ζεστοί φωτισμοί και λεπτομέρειες που αποδεικνύουν ότι κάποιος ασχολήθηκε σοβαρά με το κάθε τι. Είτε καθίσεις στο υπερυψωμένο διάζωμα είτε χαμηλά, στο επίπεδο του δρόμου, θα νιώσεις αμέσως μέρος της ενέργειας που εκπέμπει το μαγαζί.

Ψυχή του CERA ο Γιώργος Τσαούσης. Θεσσαλονικιός, που ήρθε στην Κύπρο για λίγο, την αγάπησε πολύ και τελικά έμεινε για πάντα. Μαζί με τον αεικίνητο συνιδιοκτήτη Νικόλαο Τζιόλη βρίσκονται συνεχώς επί ποδός, δίνοντας το παρών σε κάθε γωνιά του εστιατορίου και φροντίζοντας η εμπειρία να παραμένει το ίδιο αυθεντική είτε το επισκέπτεσαι για πρώτη είτε για εικοστή φορά.

Εμείς φτάσαμε νωρίς το απόγευμα, ώστε να απολαύσουμε παρέα και τη θάλασσα και τις γεύσεις. Το πρώτο χειροκρότημα της ημέρας το κέρδισε ο bartender, που μας ετοίμασε ένα από τα πιο απολαυστικά Pornstar Martini που δοκιμάσαμε τελευταία. Βότκα, passion fruit, βανίλια και εσπεριδοειδή σε μια σύνθεση γεμάτη φρεσκάδα και ισορροπία. Από εκείνα τα κοκτέιλ που τελειώνουν πιο γρήγορα απ’ όσο υπολόγιζες.

Το λευκό Pinot Grigio Sacchetto delle Venezie πήρε αμέσως θέση στο τραπέζι μας και, με τα αρώματα λευκών φρούτων, άνθεων και τροπικών στοιχείων, συνόδευσε ιδανικά τα πρώτα πιάτα.

Τα μανιτάρια σοτέ με χαλούμι και μαγιονέζα τρούφας είχαν εκείνη τη γήινη νοστιμιά που σε κάνει να ψάχνεις με το ψωμί και την τελευταία σταγόνα από το πιάτο. Δίπλα τους, τα Cheese Crunchy Balls με το πλούσιο μείγμα τυριών και το chutney κόκκινης πιπεριάς έκαναν αμέσως τη δουλειά τους. Δηλαδή, εξαφανίστηκαν αίφνης.

Οι baby πατατούλες – που δεν τις συναντάς εύκολα στα ορεκτικά – ντυμένες με βελούδινη κρέμα γιαουρτιού, καπνιστή πανσέτα και τραγανό μπρόκολο, ήταν τελικά από εκείνα τα ορεκτικά που τα παραγγέλνεις για τη μέση και στο τέλος αναρωτιέσαι ποιος έφαγε την τελευταία μπουκιά.

Η Caprese Burrata, από την άλλη, μάς ταξίδεψε νοητά κάπου στη νότια Ιταλία. Βουτυράτη burrata, ντοματίνια γεμάτα γλύκα, αρωματικό pesto βασιλικού, αμύγδαλα και τραγανά chips παρμεζάνας. Σωστά εκτελεσμένη δημιουργία, ισορροπημένο συνονθύλευμα που κέρδισε εύκολα πολλούς γευστικούς πόντους.

Κάπου εκεί το ροζέ Pinot Grigio delle Venezie Sacchetto Blush έκανε την εμφάνισή του στα ποτήρια μας. Δροσερό, φρουτώδες και ευχάριστα ευκολόπιοτο, έμοιαζε φτιαγμένο για όσα θα ακολουθούσαν.

Τα Rigatoni Lime Pollo ήταν ίσως το πιο comfort πιάτο της ημέρας. Το κοτόπουλο ζουμερό, η σάλτσα βελούδινη και το λάιμ να προσθέτει εκείνη τη σπίθα φρεσκάδας και ευγενούς οξύτητας που κρατούσε το σύνολο ζωντανό μέχρι το τέλος.

Και ύστερα ήρθε η ώρα που περίμεναν όλοι γύρω μας. Η ώρα της πίτσας.

Οι πίτσες του CERA φτάνουν στο τραπέζι με ένα cornicione που μόνο χαμόγελα μπορεί να προκαλέσει. Φουσκωμένο, αέρινο και αποτέλεσμα σαρανταοκτάωρης ωρίμανσης της ζύμης. Τα παιδιά της εξυπηρέτησης θα σου δείξουν ακόμη και τον σωστό τρόπο να τη κόψεις με το ειδικό ψαλίδι, ώστε να διατηρήσει όλη της τη δομή και την ομορφιά.

Η Piccante ήταν ακριβώς αυτό που υπόσχεται το όνομά της. Πικάντικη, πληθωρική, γεμάτη χαρακτήρα. Τα αλλαντικά έδιναν ένταση, η κρέμα φέτας έφερνε ισορροπία και η ντομάτα confit ολοκλήρωνε ιδανικά το σύνολο.

Η Carbonara Pizza από την άλλη, απέδειξε γιατί συγκαταλέγεται στις πιο δημοφιλείς επιλογές του καταλόγου. Κρεμώδης, πλούσια, με πανσέτα, μανιτάρια, παρμεζάνα και αρωματικό μαύρο πιπέρι. Από εκείνα τα κομμάτια που λες “θα φάω μόνο ένα ακόμη” και τελικά τρως τρία.

Και φυσικά δεν θα φεύγαμε ποτέ χωρίς γλυκό.

Είπαμε “si” στο τιραμισού που, ομολογώ, ήταν η επιτομή της φρεσκάδας. Ανάλαφρη κρέμα μασκαρπόνε, σωστά ποτισμένα σαβουαγιάρ και κακάο όσο ακριβώς χρειαζόταν.

Η Cera Cotta al Limone, με πανακότα βανίλιας, lemon curd, crumble μπισκότου και ξύσμα λάιμ, έφερε το πιο δροσερό και αρωματικό φινάλε που θα μπορούσαμε να ζητήσουμε.

Ενημερωτικά, το σέρβις κινήθηκε σε όλη τη διάρκεια της επίσκεψης σε εξαιρετικό επίπεδο. Πρόθυμο, φιλικό, ενημερωμένο και αυθεντικό. Χωρίς ίχνος έπαρσης ή επιτήδευσης. Μόνο με διάθεση να περάσεις όμορφα.

Κι αν πρέπει να κρατήσεις κάτι ακόμη από το CERA, πέρα από τις πίτσες και τα ζυμαρικά του, είναι ότι είναι value for money με τα όλα του. Ποιοτικές πρώτες ύλες, σπιτικές σάλτσες φτιαγμένες από το μηδέν, πολύ καλά κρασιά, εξαιρετικά κοκτέιλ, αυθεντική φιλοξενία, διατηρώντας, εν αντιθέσει, τιμές που σε κάνουν να θέλεις να επιστρέψεις ξανά και ξανά.

Όταν ήρθε η ώρα να φύγουμε, ρίξαμε μια τελευταία ματιά προς την είσοδο. Εμείς αποχωρούσαμε χορτάτοι, χαμογελαστοί και με τη βεβαιότητα ότι θα επιστρέψουμε σύντομα. Η ουρά όμως έξω από το CERA όχι μόνο δεν είχε μικρύνει, αλλά είχε μεγαλώσει ακόμη περισσότερο.

Και κάπου εκεί συνειδητοποιήσαμε ότι, τελικά, ο κόσμος ξέρει. Γιατί όταν το φαγητό είναι πραγματικά καλό, η αναμονή δεν είναι ταλαιπωρία. Είναι απλώς το πρώτο πιάτο της εμπειρίας.

Λεωφόρος Ποσειδώνος 31, Κάτω Πάφος, 8042

REVIEW IN ENGLISH

CERA. The all-day Italian spot in Kato Paphos with queues out the door

There was a time when, to eat truly good Neapolitan pizza, you had to get on a plane. Today, you simply need to find yourself on the seafront of Kato Paphos.

Right where the pedestrian promenade begins along the sea, CERA has managed in just one year of operation to become far more than just another Italian restaurant. It has become a meeting point. A habit. The place your friend will casually name when you ask where they ate last and came back smiling from ear to ear.

Its corner location offers generous views of the Mediterranean blue, but the truth is your eyes quickly drift away from the sea and lock onto the heart of the restaurant. The large pizza oven standing like a protagonist, the open kitchen working non-stop, the dough being expertly stretched, and pizzas moving in and out of the flames, filling the air with aromas that make the wait feel almost unbearable.

The space is modern, bright, and cosmopolitan. Wood, copper details, warm lighting, and thoughtful touches everywhere you look show that nothing here was left to chance. Whether you sit on the raised level or at street level, you immediately feel part of the energy the place radiates.

The soul of CERA is Giorgos Tsaousis, a man from Thessaloniki who came to Cyprus for a short while, fell in love with it, and never left. Together with his ever-active co-owner Nikolaos Tziolis, they are constantly present, moving through every corner of the restaurant, making sure the experience remains authentic whether it’s your first visit or your twentieth.

We arrived in the early afternoon, to enjoy both the sea and the food side by side. The first round of applause goes to the bartender, who prepared one of the most enjoyable Pornstar Martinis we’ve had in a long time. Vodka, passion fruit, vanilla, and citrus notes came together in a fresh, perfectly balanced drink that disappeared faster than expected.

The Sacchetto Pinot Grigio delle Venezie immediately took its place at the table, bringing aromas of white fruits, flowers, and subtle tropical hints, setting the tone for what was to follow.

The sautéed mushrooms with halloumi and truffle mayonnaise carried that earthy richness that makes you chase every last bite with bread. Next to them, the Cheese Crunchy Balls, with their rich blend of cheeses and red pepper chutney, did exactly what they were supposed to do. They disappeared in no time.

The baby potatoes – not something you often see on a starter menu – came dressed in a velvety yoghurt emulsion, smoked pancetta, and crispy broccoli, turning into one of those dishes you order for the table and end up wondering who took the last bite.

The Caprese Burrata, on the other hand, mentally transported us straight to southern Italy. Creamy burrata, sweet cherry tomatoes, aromatic basil pesto, almonds, and crispy parmesan chips. A simple concept, executed with precision and balance, earning it plenty of praise around the table.

By then, the rose Pinot Grigio delle Venezie Blush had arrived in our glasses. Fresh, fruity, and effortlessly drinkable, it felt made for what was about to come.

The Rigatoni Lime Pollo was perhaps the ultimate comfort dish of the day. Tender chicken, a silky cream sauce, and lime zest adding that bright citrus lift that kept everything feeling light and alive until the very last bite.

And then came the moment everyone around us was waiting for. Pizza time.

CERA’s pizzas arrive at the table with a beautifully risen cornicione that immediately puts a smile on your face. Light, airy, and the result of a 48-hour dough fermentation. The staff will even show you how to cut it properly using the special scissors, so the structure and texture of the crust remain intact. A small detail, but one that says a lot.

The Piccante was exactly what its name promises. Bold, spicy, and full of character. The cured meats bring intensity, the feta cream softens the edges, and the confit tomato ties everything together beautifully.

The Carbonara Pizza, on the other hand, is one of the most popular choices on the menu for a reason. Creamy, rich, and indulgent, with pancetta, mushrooms, parmesan, and aromatic black pepper. One of those slices where you say “just one more” and somehow end up having three.

Of course, we wouldn’t leave without dessert.

We said “si” to the tiramisu, which was, without exaggeration, the definition of freshness. Light mascarpone cream, perfectly soaked savoiardi biscuits, and just the right amount of cocoa.

The Cera Cotta al Limone, with vanilla panna cotta, lemon curd, biscuit crumble, and lime zest, delivered the most refreshing and aromatic finish we could have asked for.

Service throughout the visit remained at an excellent level. Friendly, attentive, knowledgeable, and genuinely warm, without a trace of pretension. Just a sincere desire to make sure you have a good time.

And if there is one thing to take away from CERA, beyond the pizzas and pasta, it is that this place is exceptional value for money. Quality ingredients, house-made sauces from scratch, very good wines, excellent cocktails, and honest hospitality, all at prices that make you want to come back again and again.

When it was time to leave, we took one last look at the entrance. We left full, satisfied, and already thinking about returning soon. But the queue outside CERA had not shortened. If anything, it had grown even longer.

And that’s when it becomes clear. People know. Because when the food is truly good, waiting isn’t an inconvenience. It’s just the first course of the experience.

Poseidonos Avenue 31, Kato Paphos 8042

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Σινεμά δίπλα στο κύμα: 5 βράδια καλοκαιρινού κινηματογράφου στη Λεμεσό στα πλαίσια του 5ου Καλοκαιρινού Φεστιβάλ “Πολιτισμός στο Κύμα”

Με μια σειρά ταινιών από τον ελληνικό και τον διεθνή κινηματογράφο, η Επιτροπή Περιφερειακής Επικοινωνίας και Ανάπτυξης του Δήμου Λεμεσού, σε συνεργασία με την Πολιτιστική