Σκηνικό για πολλές πολλές φωτογραφίες, selfies, ινσταγκραμικά ποσταρίσματα, που σ’ όλες, εκτός από εσένα, τους φίλους και την οικογένειά σου, θα πρωταγωνιστεί η όμορφη αγριάδα της κυπριακής φύσης του Ακάμα και φυσικά το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού.
Τα φρέσκα ψάρια από το Λατσί θα πρωταγωνιστήσουν κι αυτά στο τραπέζι σου, όπως εσύ γουστάρεις, μα πριν από αυτά, νίκα κι εσύ την πρώτη σου λιγούρα με σπιτικό ψωμί και ζεστές πιτούλες, σταφιδάτες μαύρες ελιές και ελαιόλαδο από την περιοχή, ευλογημένο με φρέσκο θυμάρι που θα το ψαλιδίσουν μπροστά σου στο μπολάκι.
Μια ταραμοσαλάτα με λεμονόχορτο και tobiko χαβιάρι και μια φάβα με κόλιανδρο, να τα πάρεις οπωσδήποτε, μα δώσε έμφαση στη σαλάτα με Heirloom παντζάρια και σάλτσα ροδιού και στη μεσογειακή σαλάτα θαλασσινών, δομημένη με μαριναρισμένα λαχανικά και φρεσκότατα καλούδια της θάλασσας.
Πες “ναι” και στα ραβιόλι κολοκύθας με τρούφα ή στο χειροποίητο χαλούμι με βασιλικό και ντοματίνια, αλλά μην παραλείψεις την grand ατραξιόν, το χαλίτζι που ο chef David Goodridge και η ομάδα του, κλείνουν σε χοντρό φύλλο κρούστας, παντρεύοντάς το στο τέλος με γλυκό καρυδάκι, σπαράγγια και φρέσκα τρούφα.
Τα vegan, α λα κόφτα κεφτεδάκια σε στρώμα από κριθαράκι, φακές και μπρινουάζ λαχανικά, ονειρικά, όπως ονειρικό ήταν και το μπαρμπούνι που πετύχαμε εμείς, που δεν στο κρύβω, ήταν από τα καλύτερα που έχουμε δοκιμάσει. Κριτσανιστό, ζουμερό εσωτερικά μα πάνω από όλα φρεσκότατο, να μοσκοβολά θάλασσα.
Ξενοδοχείο Άνασσα, Πόλη Χρυσοχούς
26 888000
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.